Glokom (Göz Tansiyonu) Nedir?

Glokom, göz içi basıncının zamanla optik siniri zedeleyerek görme alanında kayıplara yol açabilen kronik bir göz hastalığıdır. Halk arasında "göz tansiyonu" olarak bilinir; ancak yüksek göz içi basıncı ile glokom aynı şey değildir — bazı kişilerde basınç yüksek olduğu hâlde optik sinir hasarı gelişmezken, bazı hastalarda normal basınç değerlerinde bile glokom tablosu görülebilir.

Hastalığın en zorlayıcı yönü, erken evrede neredeyse hiç belirti vermemesidir; kayıp genellikle çevresel (periferik) görme alanından başlar ve hasta bunu uzun süre fark etmeyebilir. Bu nedenle glokom sıklıkla sinsi bir seyir izleyen bir hastalık olarak tanımlanır.

İstanbul'da Op. Dr. Anıl Kaya, glokom şüphesi taşıyan veya tanısı konmuş hastaları göz içi basıncı ölçümü, optik sinir görüntülemesi ve görme alanı testleriyle değerlendirir; düzenli takip ve zamanında başlanan tedaviyle görme kaybının ilerlemesi çoğu hastada yavaşlatılabilir. Şüpheniz varsa veya ailenizde glokom öyküsü bulunuyorsa randevu oluşturarak değerlendirme yaptırabilirsiniz.

Glokom genellikle her iki gözü de etkiler, ancak iki gözde aynı hızda ilerlemeyebilir; bir gözde hasar daha belirginken diğer gözde henüz çok az bulgu olabilir. Göz içi basıncının ölçülmesi (tonometri) ağrısız, birkaç saniye süren bir işlemdir ve rutin göz muayenesinin standart bir parçasıdır — bu nedenle glokom şüphesi olmayan kişilerde bile düzenli göz muayenesi sırasında rastlantısal olarak fark edilebilir.

Glokom tek bir hastalık değil, optik siniri farklı mekanizmalarla zedeleyen bir hastalık grubudur. En sık görülen tip açık açılı glokomdur: drenaj açısı görünürde açık olmasına rağmen sıvının çıkışı yıllar içinde yavaşça zorlaşır, hastalık sinsi ve belirtisiz ilerler.

Açı kapanması glokomunda ise drenaj açısı iris tarafından aniden veya kısmen tıkanır; göz içi basıncı saatler içinde çok yükselebilir ve şiddetli göz ağrısı, bulanık görme, ışık etrafında halkalar ve bulantı gibi belirtilerle kendini gösterebilir — bu tablo acil bir durumdur.

Normal basınçlı glokom ise göz içi basıncı standart aralıkta ölçülse bile optik sinirde glokoma özgü hasarın geliştiği, daha az bilinen bir alt tiptir; bu nedenle "basıncım normal, öyleyse glokomum yok" varsayımı her zaman doğru değildir. Hangi tipin söz konusu olduğu, göz içi basıncı ölçümü, ön kamara açısının değerlendirilmesi ve optik sinir muayenesiyle birlikte netleşir.

Bu ayrım yalnız akademik bir sınıflama değildir — hangi tipin söz konusu olduğu, hastanın ne sıklıkla kontrole çağrılacağını, hangi tedavinin ilk sırada denenebileceğini ve acil bir durumun olup olmadığını doğrudan belirler. Örneğin açı kapanması riski taşıyan bir gözde önleyici bir lazer işlemi gündeme gelebilirken, açık açılı glokomda ilk basamak neredeyse her zaman damla tedavisidir. Bu yüzden glokom şüphesiyle başvuran her hastada önce tip ayrımı netleştirilir, tedavi planı ancak bundan sonra kurulur.

Bazı hastalarda ise birden fazla mekanizma bir arada bulunabilir; örneğin dar bir açı zemininde uzun süredir sinsi ilerleyen bir açık açılı tablo da görülebilir. Bu karma durumlar, tip ayrımının neden tek bir ölçümle değil, ön kamara açısının görüntülenmesi ve optik sinirin ayrıntılı incelenmesiyle birlikte yapıldığını da açıklar.

Glokomun erken evresinde hastaların çoğu herhangi bir şikâyet tarif etmez; bu yüzden tanı genellikle rutin bir göz muayenesi sırasında rastlantısal olarak konur.

Hastalık ilerledikçe ortaya çıkabilecek en tipik şikâyet, görme alanında fark edilmeyen bir daralmadır — kenarlardaki (periferik) alan giderek küçülür, hasta önce eşyalara çarpma, kapı kenarlarına takılma, merdiven basamaklarını gözünden kaçırma veya gece araç kullanırken kenarlardan gelen hareketleri fark edememe gibi günlük yaşama yansıyan belirtiler tarif edebilir.

Bu belirtilerin fark edilmesi genellikle zaman alır çünkü iki göz birlikte çalışır; bir gözdeki kayıp diğer gözün görüş alanıyla bir ölçüde örtülür ve beyin eksik alanı otomatik olarak "tamamlar". Bu yüzden hasta, bir gözünü kapatıp tek tek test etmedikçe kaybın farkına varmayabilir — glokomda erken tanının rutin muayeneyle konmasının nedenlerinden biri de budur.

Bazı hastalar hastalık ilerlemiş olsa bile hâlâ tek gözle iyi görebildiğini fark eder; bu durum diğer gözün telafi etmesinden kaynaklanabilir ve yanıltıcı bir güven duygusu yaratabilir. Bu nedenle şikâyet olmasa da, risk faktörü taşıyan kişilerde düzenli muayenenin şikâyete göre değil takvime göre planlanması önerilir.

Bu sinsi seyrin dışında, özellikle açı kapanması tipi glokomda ani ve şiddetli belirtiler de görülebilir; bu tabloyu ayrı bir bölümde ele alıyoruz çünkü acil değerlendirme gerektirir. Görme alanınızda fark ettiğiniz bir daralma, karartı veya eksiklik hissi varsa bu şikâyeti ayrıntılı olarak ele aldığımız sayfada hangi durumların glokomla ilişkili olabileceğini, hangilerinin başka bir nedene işaret edebileceğini görebilirsiniz.

Glokom herkeste eşit olasılıkla görülmez; bazı özellikler riski belirgin şekilde artırır. En sık bilinen risk faktörü ileri yaştır — görülme sıklığı 40 yaşından sonra artar ve yaşla birlikte yükselmeye devam eder, çünkü drenaj dokusunun yıllar içinde işlevini kısmen kaybetmesi yaşla ilişkilidir.

Ailesinde glokom öyküsü bulunanlarda risk artmış kabul edilir; bu durum, drenaj açısının yapısı ve optik sinirin basınca duyarlılığı gibi özelliklerin bir ölçüde kalıtsal olmasıyla ilişkilendirilir. Yüksek miyopisi olan gözlerde göz küresinin normalden uzun olması optik sinir başının yapısını etkileyebilir; diyabet ve uzun süreli kortikosteroid (kortizonlu ilaç) kullanımı ise göz içi basıncını farklı mekanizmalarla yükseltebilir. Korneası ince ölçülenlerde tonometri gerçek basıncı olduğundan düşük gösterebildiği için risk daha geç fark edilebilir; daha önce göz travması geçirenlerde ise drenaj açısının yapısı doğrudan zarar görmüş olabilir.

Bu faktörlerden biri veya birkaçı sizde varsa, bu yalnızca glokom olduğunuz anlamına gelmez; düzenli göz muayenesinin sizin için daha önemli olduğu anlamına gelir. Özellikle 40 yaş üzerinde olup bu risk faktörlerinden birini taşıyanlara, herhangi bir şikâyet olmasa bile göz içi basıncı ve optik sinirin değerlendirildiği kapsamlı bir göz muayenesi önerilir.

Risk faktörlerinin sayısı arttıkça izlemin önemi de artar; örneğin hem ailesinde glokom öyküsü hem de yüksek miyopisi olan bir kişi, hiçbir risk faktörü taşımayan birine göre daha sık ve daha dikkatli takip edilmeyi hak eder. Bununla birlikte risk faktörü taşımak, glokom geliştireceğiniz anlamına gelmez — yalnızca bu ihtimalin ortalamadan yüksek olduğu, dolayısıyla düzenli muayenenin sizin için daha değerli olduğu anlamına gelir.

Bu risk faktörlerinin görme alanını nasıl etkilediğini birazdan görsel bir karşılaştırmayla ele alıyoruz.

Glokom tedavisinde amaç, göz içi basıncını hedef düzeye indirerek optik sinirdeki hasarın ilerlemesini yavaşlatmak veya durdurmaktır — mevcut tıbbi yöntemlerle zaten oluşmuş görme alanı kaybı geri kazandırılamaz, bu nedenle erken tanı ve düzenli takip belirleyicidir.

Tedavi basamaklı ilerler: çoğu hastada ilk seçenek göz içi basıncını düşüren damla tedavisidir; damlaya yeterli yanıt alınamayan veya damla kullanımının uygun olmadığı durumlarda lazer tedavisi devreye girer; ilaç ve lazerin yetersiz kaldığı ya da hastalığın ileri seyrettiği vakalarda cerrahi seçenekler değerlendirilir.

Damla tedavisinde birden fazla ilaç sınıfı kullanılabilir; bazı hastalarda tek damla yeterli olurken bazılarında iki veya daha fazla damlanın birlikte kullanılması gerekebilir. Damlaların günlük ve düzenli kullanılması, tedavinin başarısı için belirleyicidir — atlanan veya düzensiz kullanılan damla, göz içi basıncının hedeflenen düzeyde kalmasını zorlaştırabilir.

Bazı hastalarda damlaya bağlı göz yüzeyinde kızarıklık, batma hissi veya tahriş gelişebilir; bu durumda damla değişikliği veya farklı bir formülasyon değerlendirilebilir, damlayı kendi kararıyla bırakmak yerine bu şikâyetin hekimle paylaşılması önerilir. Birden fazla damla sınıfı gerektiğinde, kullanımı kolaylaştırmak amacıyla iki etkin maddeyi tek şişede birleştiren sabit kombinasyon damlalar da tercih edilebilir. Lazer tedavisi genellikle günübirlik ve kısa süren bir işlemdir; etkisi kalıcı olmayabilir, bu nedenle lazer sonrası da düzenli takip sürdürülür. Cerrahi seçenekler ise farklı teknikleri kapsar ve hangisinin seçileceği hastalığın evresine ve göz yapısına göre belirlenir.

Hangi basamağın hangi hastaya uygun olduğu, göz içi basınç düzeyine, optik sinirdeki hasarın derecesine ve hastalığın ilerleme hızına göre değişir. Uygulanan tedavi yöntemleri ve süreçleri hakkında ayrıntılı bilgiyi glokom tedavisi sayfamızda bulabilirsiniz.

Hangi tedavi basamağının size uygun olacağı tek bir kritere göre değil, birkaç etmenin birlikte değerlendirilmesiyle belirlenir: göz içi basıncının ne kadar yüksek olduğu, optik sinirde şu ana kadar oluşan hasarın derecesi, hastalığın son muayenelerdeki ilerleme hızı, yaş, eşlik eden göz veya genel sağlık sorunları ve hastanın damla tedavisine uyum gösterip gösteremeyeceği bu kararı etkiler.

Genç bir hastada uzun yıllar sürecek bir tedavi planlanırken, ileri yaştaki bir hastada eşlik eden genel sağlık sorunları ve günlük damla kullanma pratikliği daha ağır basabilir. Benzer şekilde tek başına yüksek ölçülen bir göz içi basıncı, optik sinirde henüz hiç hasar yoksa farklı, belirgin hasar varsa farklı bir aciliyetle değerlendirilir.

Örneğin erken evrede ve düşük ilerleme riski taşıyan bir hastada tek damlayla takip yeterli olabilirken, ileri evre hasar veya hızlı ilerleme gösteren bir hastada lazer ya da cerrahi seçenekler daha erken gündeme gelebilir. Bazı hastalarda damla kullanımına uyum güçlükleri (unutkanlık, damlama tekniğinde zorlanma, göz yüzeyinde tahriş) de tedavi seçiminde ayrıca değerlendirilir; damlayı düzenli kullanamayacağı öngörülen bir hastada lazer seçeneği daha erken gündeme gelebilir.

Bu karar, muayene bulguları netleşmeden verilemez; bu yüzden glokom şüphesi olan her hastaya öncelikle kapsamlı bir değerlendirme öneriyoruz.

Tedavi başladıktan sonra da bu değerlendirme tek seferlik değildir; ilk seçilen basamağın hedef basıncı sağlayıp sağlamadığı bir sonraki kontrolde ölçülür ve gerekirse basamak değiştirilir. Bu yüzden glokom tedavisi, baştan belirlenip hiç değişmeyen sabit bir plandan çok, muayene bulgularına göre zaman içinde ayarlanan bir süreç olarak düşünülmelidir.

Açık açılı, açı kapanması ve normal basınçlı glokom aynı sonuca (optik sinir hasarı) varsa da seyirleri birbirinden oldukça farklıdır. Açık açılı glokom yıllar içinde, belirti vermeden ilerler; hasta çoğu zaman ancak ileri evrede bir şey fark eder ya da hiç fark etmeden rutin muayenede tanı alır.

Açı kapanması glokomu ise saatler içinde gelişebilen, şiddetli ağrı ve ani görme bulanıklığıyla kendini belli eden acil bir tablodur — bu tip, diğer ikisinin aksine hastayı hemen doktora yönlendirir. Normal basınçlı glokomda ise göz içi basıncı standart aralıkta ölçüldüğü için hastalık, aynı açık açılı tip gibi sinsi ilerler ama tanı sürecinde ek bir dikkat gerektirir; basıncın "normal" çıkması tek başına glokomu dışlamaz, optik sinir ve görme alanı bulguları ayrıca değerlendirilir.

Bu farklı seyir hızları, takip sıklığını da doğrudan etkiler: açı kapanması riski taşıyan bir gözde önleyici bir işlem daha erken gündeme gelebilirken, açık açılı ve normal basınçlı glokomda takip aylar veya yıllar içindeki değişimi karşılaştırmalı olarak izlemeye dayanır.

Hastaların bir kısmı bu üç tipten birden fazlasına dair belirsiz bir korku taşıyarak başvurur; örneğin "göz tansiyonum ölçülmedi ama başım ağrıyor, glokom mu" sorusu sıkça sorulur. Baş ağrısı tek başına glokoma özgü bir belirti değildir; ancak yukarıda sayılan diğer belirtilerle (ani bulanıklaşma, halka görme, bulantı) birlikteyse değerlendirme aciliyet kazanır. Bu üç tipin hangi hızda ilerlediğini ve hangisinde acil değerlendirme gerektiğini glokom muayenesi sırasında yapılan testler netleştirir.

Glokom tanısı, tek bir ölçümle değil birkaç farklı testin birlikte değerlendirilmesiyle konur. Glokom muayenesi kapsamında göz içi basıncı tonometri ile ölçülür, optik sinir başı hem klinik olarak hem de görüntüleme yöntemleriyle (OCT) incelenir, gerekli görülürse görme alanı testi (perimetri) ve kornea kalınlığı ölçümü yapılır.

Tonometri ölçümü göz içi basıncını sayısal olarak verir; OCT optik sinir liflerinin kalınlığını mikron düzeyinde görüntüleyerek erken hasarı, klinik muayenenin fark edemeyeceği kadar erken yakalayabilir. Perimetri ise görme alanındaki kayıpların yerini ve derecesini haritalar; kornea kalınlığı ölçümü (pakimetri) ise tonometri sonucunun doğru yorumlanmasında rol oynar, çünkü ince veya kalın kornea ölçülen basıncı gerçek değerinden farklı gösterebilir.

Drenaj açısının yapısını doğrudan görmek için gonioskopi adı verilen bir muayene tekniği kullanılır; bu inceleme açık açılı ve açı kapanması glokomu ayrımında belirleyicidir. Optik sinirin klinik görünümü de her muayenede dikkatle değerlendirilir; sinir başındaki çukurlaşmanın (kupping) derecesi ve zaman içindeki değişimi, hasarın ilerleyip ilerlemediği hakkında önemli bilgi verir.

Bu testlerin birlikte değerlendirilmesi, sadece yüksek basınç saptanan ama optik sinir hasarı gelişmemiş glokom şüphelisi hastaları, gerçek glokom tanısı almış hastalardan ayırt etmeyi sağlar.

Tanı genellikle tek bir muayeneyle değil, birkaç ölçümün karşılaştırılmasıyla kesinleşir; özellikle sınırda değerler ölçüldüğünde hekim, kalıcı bir tedavi kararı vermeden önce bulguların zaman içinde tutarlı olup olmadığını görmek isteyebilir. Bu yaklaşım, gereksiz yere tedaviye başlamayı da, gerçek bir glokomu gözden kaçırmayı da önlemeyi amaçlar.

Az önce saydığımız risk faktörlerinden biri veya birkaçı bir arada olduğunda, göz içi sıvısının drenajı zamanla zorlaşabilir ve yükselen basınç optik sinir liflerini kademeli olarak zedeler. Optik sinir, gözün her noktasından gelen görsel bilgiyi beyne taşıyan milyonlarca lifin bir arada ilerlediği tek çıkış yoludur; bu liflerin bir kısmı hasar gördüğünde, o liflerin taşıdığı görme alanı bölgesi de işlevini kaybeder.

Bu hasar önce çevresel (periferik) görme alanında küçük, fark edilmeyen boşluklar olarak başlar; tedavi edilmezse bu boşluklar zamanla büyür ve birbirine yaklaşarak görüş alanını giderek daraltır. İleri evrede yalnızca merkezi, dar bir alan ("tünel görüş") kalabilir — bu noktada bile merkezi görme keskinliği bir süre daha korunabildiği için hasta, okuma veya yüz tanıma gibi işlerde belirgin bir sorun yaşamayabilir; kaybolan asıl şey etrafı fark etme yetisidir.

Bu ilerleme her hastada aynı hızda gitmez; bazı gözlerde yıllar içinde çok yavaş seyrederken, bazı gözlerde daha hızlı ilerleyebilir. İlerleme hızını asıl belirleyen, göz içi basıncının tedaviyle ne kadar iyi kontrol altına alındığı ve bu kontrolün ne kadar sürekli olduğudur; bu nedenle risk faktörlerinin bilinmesi kadar, tedaviye düzenli devam edilmesi de sonucu doğrudan etkiler.

Aşağıdaki karşılaştırma bu iki durumu basitleştirilmiş biçimde yan yana gösterir; sonrasında risk faktörlerini sıklık sırasına göre özetler.

Glokom tedavisi başladıktan sonra takip aralığı hastadan hastaya değişir; sabit bir takvim yerine göz içi basıncının hedef düzeyde kalıp kalmadığına, optik sinirdeki hasarın ilerleme hızına ve tedaviye verilen yanıta göre hekim tarafından belirlenir.

Yeni tanı alan veya tedavisi henüz dengeye oturmamış hastalarda kontroller daha sık planlanabilir; basıncı uzun süredir hedef düzeyde ve optik sinir bulguları stabil olan hastalarda aralık genişleyebilir. Görme alanı testi (perimetri) ve optik sinir görüntülemesi (OCT) genellikle belirli aralıklarla tekrarlanarak ilerlemenin olup olmadığı karşılaştırmalı olarak izlenir.

Damla kullanan hastalarda kontrol muayeneleri aynı zamanda ilaca uyumun ve olası göz yüzeyi tahrişi gibi yan etkilerin değerlendirilmesi için de fırsat sunar. Kontrol randevusunu atlamamak, göz içi basıncındaki bir yükselmenin geç fark edilmesini önler.

Bazı hastalar, göz içi basıncı hedef düzeye indikten sonra kendini iyi hissettiği için kontrolleri gereksiz görebilir; ancak glokomda basıncın normale dönmesi hastalığın bittiği anlamına gelmez, yalnızca tedavinin işe yaradığını gösterir. Takip kesildiğinde basınç fark edilmeden yeniden yükselebilir ve bu durum ancak bir sonraki kontrolde ortaya çıkar — bu nedenle randevu sıklığı hekim tarafından değiştirilmedikçe düzenli aralıklar korunmalıdır.

Seyahat, iş yoğunluğu veya unutma gibi nedenlerle kontrolün ertelenmesi sık karşılaşılan bir durumdur; bu gibi durumlarda randevuyu tamamen atlamak yerine en kısa sürede yeniden planlamak, takipte oluşabilecek boşluğu en aza indirir.

Glokom tipleri arasındaki bu farkları bilmek, hem hastanın kendi durumunu anlaması hem de hangi sıklıkta kontrol gerektiğini öngörmesi için önemlidir. Açık açılı glokom, toplumda en sık görülen tip olduğu için glokom denince akla ilk gelen tablodur; bu tip özellikle uzun aralıklı, düzenli kontrollerle takip edilir.

Açı kapanması glokomu görece daha az görülür ancak seyrinin hızlı ve dramatik olması nedeniyle atlanmaması gereken bir tablodur; bazı gözlerde önceden yapılan bir muayenede açının dar olduğu tespit edilirse, kriz gelişmeden önleyici bir işlem değerlendirilebilir. Normal basınçlı glokom ise tanısı diğer ikisine göre daha dikkat gerektiren, ama tedavi mantığı açık açılı glokomla benzer ilerleyen bir tablodur.

Bu farkların hasta için pratik karşılığı şudur: açık açılı ve normal basınçlı glokomda hasta genellikle kendi kontrol takvimine sadık kalmakla sorumluyken, açı kapanması riski olan bir hastada bu sorumluluk daha çok belirtileri tanımaya ve gerektiğinde hızlı hareket etmeye kayar. Aşağıdaki tablo, açık açılı, açı kapanması ve normal basınçlı glokomun belirti ve aciliyet açısından genel eğilimini özetler; kesin tip ve aciliyet düzeyi her hastada muayene bulgularına göre ayrıca belirlenir.

Glokomda tedavinin amacı görmeyi "iyileştirmek" değil, mevcut durumu korumaktır — çünkü zaten oluşmuş görme alanı kaybı, günümüz tıbbi yöntemleriyle geri kazandırılamaz. Tedavi edilmeyen veya düzensiz takip edilen glokomda hasar zamanla ilerler; periferik alandaki küçük boşluklar büyür ve birleşir, ileri evrede merkezi görüş dışında çok az alan kalabilir.

Bu süreç genellikle yavaş ilerlediği için hasta, günlük hayatta fark edilir bir kayıp oluşana kadar durumun farkına varmayabilir — glokomun "sessiz görme hırsızı" olarak tanımlanmasının nedeni budur. Erken tanı ve düzenli takiple bu ilerleme çoğu hastada yavaşlatılabilir veya durdurulabilir.

İleri evrede günlük hayata yansıyan zorluklar arasında araç kullanırken kenarlardan gelen tehlikeleri geç fark etme, kalabalık ortamlarda yönünü bulmakta zorlanma veya alacakaranlıkta hareket etmekte tereddüt yaşama sayılabilir. Bu belirtiler kişiden kişiye farklı hızda ve farklı sırayla ortaya çıkabilir; bu yüzden "benim durumum nereye kadar ilerler" sorusunun cevabı ancak düzenli muayene bulgularının karşılaştırılmasıyla verilebilir, tek bir ziyaretle öngörülemez.

Glokoma bağlı gelişmiş bir görme alanı kaybı, günümüzde ilaç, lazer veya cerrahi yöntemlerin hiçbiriyle geri döndürülemez; bu nedenle tedavinin başarısı, "görmeyi iyileştirmek" değil, "kalan görmeyi olabildiğince uzun süre korumak" ölçütüyle değerlendirilir. Bu farkın hasta tarafından anlaşılması, tedaviye ve düzenli kontrole bağlılığı artıran önemli bir etkendir.

Görme alanınızda kendiniz fark ettiğiniz bir daralma, karartı ya da eksiklik hissi varsa bu şikâyeti ayrı bir sayfada ele alıyoruz.

Açı kapanması glokomunda göz içi basıncı saatler içinde çok yükselebilir; bu tablo, açık açılı glokomun aksine, ani ve belirgin şikâyetlerle kendini gösterir ve acil değerlendirme gerektirir.

Acil değerlendirilmesi gereken belirtiler arasında ani başlayan şiddetli göz veya baş ağrısı, ani bulanıklaşan görme, ışık kaynaklarının etrafında renkli halkalar görme, gözde belirgin kızarıklık, bulantı ve kusma sayılabilir. Bu belirtilerin birlikte veya ani başlayarak ortaya çıkması, en yakın göz hekimine veya acil servise başvurmayı gerektirir — göz içi basıncı bu düzeyde yüksek kaldığında optik sinir kısa sürede kalıcı hasar görebilir.

Acil başvuruda öncelikle göz içi basıncı hızla düşürülmeye çalışılır; bu amaçla basıncı düşüren damla ve gerekirse ağızdan veya damar yoluyla ilaç kullanılabilir. Basınç kontrol altına alındıktan sonra, krizin tekrarlamasını önlemek için genellikle lazer iridotomi adı verilen, iris üzerinde küçük bir açıklık oluşturarak sıvının önündeki engeli ortadan kaldıran bir işlem uygulanır; bu işlem çoğunlukla diğer göze de önleyici olarak önerilir, çünkü açı kapanması eğilimi iki gözde de benzer olabilir.

Bazı sistemik ilaçlar (örneğin bazı soğuk algınlığı, mide bulantısı veya psikiyatrik ilaç grupları) dar açılı gözlerde krizi tetikleyebilir; bu nedenle daha önce dar açı veya açı kapanması eğilimi saptanmış bir hastanın yeni bir ilaca başlamadan önce bu öyküyü ilgili hekimiyle paylaşması önerilir. Daha önce bir gözünde açı kapanması krizi geçirmiş olmak, diğer gözde de risk taşıdığının bir işareti kabul edilir.

Bu tablo, glokomun en sık görülen açık açılı tipinden farklı olarak ev gözlemiyle veya "bekle-gör" yaklaşımıyla takip edilemez; belirtiler tarif edildiği gibiyse zaman kaybetmeden değerlendirme önemlidir.

Görme alanınızda fark ettiğiniz bir değişiklik, ailenizde glokom öyküsü ya da rutin göz muayenesinde yüksek göz içi basıncı saptandıysa, İstanbul'da Op. Dr. Anıl Kaya ile randevu oluşturarak kapsamlı bir glokom değerlendirmesi yaptırabilirsiniz. İletişim sayfamızdan randevu talebinde bulunabilirsiniz.