Genel Göz Muayenesi Nedir, Hangi Kontroller Yapılır?

Genel göz muayenesi, gözün görme kalitesini, ön yüzeyini, göz içi basıncını ve göz dibindeki dokuların sağlığını tek bir ziyarette değerlendiren kapsamlı bir sağlık kontrolüdür. Tek bir işlem değil, ihtiyaca göre bir araya gelen birkaç ayrı değerlendirmenin toplamıdır; hangilerinin yapılacağı hastanın şikâyetine, yaşına ve risk faktörlerine göre belirlenir.

Bu değerlendirmelerin her biri gözün farklı bir bölgesine bakar. Biyomikroskop göz kapaklarını ve gözün ön yüzeyini büyüterek gösterir; görme keskinliği ölçümü ile otorefraktometre ve foropter, korneadan göz merceğine uzanan odaklama sisteminin ne kadar net bir görüntü oluşturduğunu ortaya koyar; göz içi basıncı ölçümü gözün iç dengesini değerlendirir; göz dibi muayenesi ise gözün önünden bakıldığında görülemeyen retina, sarı nokta ve görme sinirini inceler. Aşağıdaki şema, bu değerlendirmelerin gözün hangi bölgesine karşılık geldiğini tek bakışta gösteriyor.

İstanbul'da Op. Dr. Anıl Kaya, görme keskinliğinden göz dibi sağlığına kadar geniş bir yelpazede değerlendirme yapıyor. Muayenenin en büyük değeri, şikâyeti olmayan hastalarda da anlam taşımasıdır; pek çok göz hastalığı erken evrede hiçbir belirti vermeden ilerleyebilir ve ilk kez bir rutin kontrolde fark edilir.

Muayene sonunda görme keskinliğiniz, göz içi basıncınız ve göz dokularınızın genel durumu hakkında net bir tablo ortaya çıkar. Bulgular normal sınırlardaysa bir sonraki kontrol için önerilen aralık belirlenir. Normalin dışında bir bulgu varsa doktor bunun hangi alanla ilgili olabileceğini (örneğin kırma kusuru, göz içi basıncı yüksekliği ya da göz dibinde bir değişiklik) açıklar ve gerekirse ek tetkik veya yönlendirme yapar.

Göz, tek bir ölçümle özetlenebilecek bir organ değildir. Gözlük numarası ölçümü net görme için gereken optik düzeltmeyi ortaya koyar ama gözün iç basıncı hakkında bir şey söylemez; göz içi basıncı ölçümü glokom açısından değerli bir bilgi verir ama retinada bir sorun olup olmadığını göstermez; göz dibi muayenesi gözün arka bölümünü ayrıntılı olarak gösterir ama hastanın gözlüğe ihtiyacı olup olmadığını belirlemez.

Bu yüzden genel göz muayenesi katmanlı ilerler. Her katman farklı bir soru grubuna cevap arar ve bir katmanda çıkan bulgu, bir sonrakinin kapsamını belirler. Örneğin görme keskinliğinde beklenenden düşük bir değer çıktığında bunun basitçe bir kırma kusurundan mı kaynaklandığı önce numara ölçümüyle sınanır; numara düzeltmesiyle görme yerine oturmuyorsa değerlendirme merceğe, göz içi basıncına ve göz dibine doğru genişletilir.

Muayenenin bu yapısı, hastanın tek bir şikâyetle gelip birden çok sorunun taranmasını sağlar. Gözlük numarası değişti sanarak gelen bir hastada aynı ziyarette göz içi basıncı yüksekliği ya da göz dibinde bir bulgu saptanabilir. Bu iki bulgu da genellikle erken evrede hastanın kendisinin fark edebileceği bir belirti vermez; muayenenin katmanlı olması, tam da bu sessiz tabloları görünür kılmak içindir.

Katmanlı yapının bir başka faydası, hastanın tek bir randevuda birden çok soru grubuna birden cevap almasıdır. Kırma kusuru, göz içi basıncı ve retina, aynı ziyaretin farklı basamaklarında değerlendirilir; hasta bunlar için ayrı ayrı randevu almak zorunda kalmaz.

Genel göz muayenesine başvuran hastaların büyük bölümü ortak bir şikâyeti paylaşır: bulanık görme. Uzağı net görememe, yakını okurken zorlanma, geceleri ışık etrafında parlama fark etme ya da görüntünün zaman zaman net zaman zaman bulanık olması, hepsi bu başlık altında değerlendirilir. Şikâyetin ne kadar süredir olduğu, ani mi yoksa yavaş yavaş mı geliştiği ve tek gözde mi yoksa her iki gözde de mi hissedildiği, olası nedeni daraltan ilk ipuçlarıdır.

Bulanıklığın yanında göz kuruluğu, yanma, batma, sulanma, gözde yorgunluk hissi, gözünü kısarak bakma alışkanlığı ve baş ağrısıyla birlikte giden görme değişiklikleri de sık başvuru nedenleridir. Ailesinde glokom, katarakt veya retina hastalığı öyküsü bulunanlar ise çoğu zaman herhangi bir şikâyet olmadan, yalnız risk taşıdıklarını bildikleri için kontrole gelir.

Bazı şikâyetler ertelenmemesi gereken gruptadır. Ani başlayan görme kaybı, tek gözde hissedilen ani bulanıklık, göz önünde uçuşan cisimler, ışık çakmaları ya da görme alanında sabit bir karartı hissi, gözün arka bölümünde hızlı değerlendirme gerektiren bir tabloya işaret edebilir. Şikâyet net bir tanıya işaret etmese bile muayene, bu belirsizliği ortadan kaldıran ilk adımdır.

Şikâyetin hangi koşulda belirginleştiği de sorulur: yalnız geceleri mi, uzun süre ekrana baktıktan sonra mı, yoksa gün boyu sabit mi. Bu ayrıntılar, aynı "bulanık görüyorum" cümlesinin arkasındaki birbirinden çok farklı tabloları ayırmaya yarar.

Genel göz muayenesi tek bir hastalığa değil, gözü ilgilendiren geniş bir soru grubuna cevap arar. Refraksiyon kusurları (miyopi, hipermetropi, astigmat), katarakt, glokom, retina hastalıkları ve göz kuruluğu gibi birbirinden çok farklı tablolar, aynı temel muayenenin farklı basamaklarında ortaya çıkabilir.

Bu tabloların ortak özelliği, önemli bir kısmının erken evrede hastanın fark edebileceği bir belirti vermemesidir. Glokomda görme siniri değişiklikleri, hasta görme alanındaki daralmayı hissetmeden önce göz dibinde görülebilir. Diyabetin göze verdiği etkiler, görme henüz bozulmadan retinada saptanabilir. Katarakt yavaş yavaş ilerlediği için hasta çoğu zaman bulanıklığa alışır ve durumu ancak muayenede fark eder.

Aşağıdaki tablo, hangi değerlendirmenin hangi tabloyu yakalamaya yöneldiğini gösteriyor. Kesişimler genel eğilimi anlatır, bir kural listesi değildir; aynı hastalık farklı hastalarda farklı basamakta ilk kez fark edilebilir. Hangi sorunun söz konusu olduğu ve ileri tetkik gerekip gerekmediği muayene bulgularının bütünüyle değerlendirilmesinden sonra netleşir.

Saptanan bulgu, izlenecek yolu da belirler. Kırma kusurlarında gözlük, kontakt lens ya da uygun adaylarda lazer tedavisi seçenekleri değerlendirilebilir. Kataraktta cerrahi tedavi gündeme gelir. Glokomda damla, lazer ve cerrahi seçenekleri hastalığın evresine göre sıralanır. Retina hastalıklarında ise duruma özel göz içi tedavi ya da cerrahi yöntemler söz konusu olabilir. Hangi yaklaşımın uygun olduğu muayene bulgularına ve hastanın genel sağlık durumuna göre belirlenir; her hastada aynı yöntem uygulanmaz.

Genel göz muayenesi, ihtiyaca göre bir araya gelen üç temel değerlendirme üzerine kuruludur. Rutin göz muayenesi, görme keskinliği ve göz sağlığının genel taramasını kapsar; şikâyeti olmayan hastalar için başlangıç noktasıdır ve gerektiğinde diğer basamakları da içine alacak şekilde genişletilir. Göz dibi muayenesi, retina, sarı nokta ve görme siniri gibi gözün arka bölümündeki dokuları büyütülerek inceleme imkânı verir. Gözlük numarası ölçümü, tıbbi adıyla refraksiyon muayenesi, net görme için gereken optik düzeltmeyi belirler ve gözlük ya da kontakt lens reçetesinin temelini oluşturur.

Bu üç değerlendirme birbirinin alternatifi değildir; aynı ziyarette birlikte de yapılabilir, ayrı ayrı da talep edilebilir. Uygulamada en sık karşılaşılan senaryo, rutin muayeneyle başlanması ve bulgulara göre numara ölçümünün ya da göz dibi incelemesinin eklenmesidir.

Göz dibinin ayrıntılı incelenmesi gerektiğinde göz bebeğini genişleten damla kullanılır. Bu damlanın etkisi birkaç saat sürebileceği için o gün araç kullanmamanız önerilir; muayene planlanırken bu ayrıntının önceden bilinmesi günü buna göre ayarlamayı kolaylaştırır.

Bu üç değerlendirmenin dışında, bulguya göre başka incelemeler de gündeme gelebilir. Göz içi basıncı yüksek bulunduğunda ya da görme sinirinde bir değişiklik saptandığında glokoma yönelik ileri tetkikler, retinada bir bulgu olduğunda ise retina hastalıklarına özel görüntüleme yöntemleri planlanabilir. Bu ileri basamaklar genel muayenenin parçası değil, onun sonucunda açılan yönlendirmelerdir.

Hangi değerlendirmeyle başlanacağı, hastanın şikâyetine ve taşıdığı risk faktörlerine göre değişir. Yalnızca gözlük numarasında değişiklik hissedenler için numara ölçümü doğal bir başlangıç noktasıdır; bu ölçüm, bulanıklığın basitçe bir kırma kusurundan kaynaklanıp kaynaklanmadığını hızla ortaya koyar.

Kırk yaş üzeri hastalar, diyabet tanısı bulunanlar, ailesinde glokom veya retina hastalığı öyküsü olanlar ve yüksek miyopisi olanlar için göz dibi muayenesi daha büyük önem taşır. Bu gruplarda görme siniri ve retina, henüz belirti vermeden değişiklik gösterebilir. Herhangi bir şikâyeti olmayan, yalnız kontrol için gelen hastalar içinse rutin göz muayenesi genellikle yeterli bir başlangıçtır; muayene sırasında ek bir bulgu saptanırsa değerlendirme doktorun yönlendirmesiyle genişletilir.

Aşağıdaki tablo bu yönelimi özetliyor. Tablodaki eşleşmeler bir başlangıç noktası önerir, nihai kapsamı belirlemez; hangi değerlendirmelerin yapılacağı muayene sırasında hasta ile birlikte şekillenir.

Yüksek miyopisi olan hastalar ayrı bir grup oluşturur; gözün yapısı nedeniyle retinaya yönelik değerlendirme bu grupta öne çıkar. Gözlük ya da kontakt lens kullanan herkes için ise numaranın zaman içinde nasıl değiştiğini izlemek muayenenin düzenli bir parçasıdır.

Daha önce hiç göz muayenesi olmamış ya da uzun süredir kontrol yaptırmamış hastalar için önerilen başlangıç noktası rutin göz muayenesidir; bu muayene sırasında ek bir değerlendirmeye ihtiyaç olup olmadığı da netleşir. Belirli bir şikâyet ya da risk faktörü varsa doğrudan ilgili muayene türüyle başlamak zaman kazandırabilir.

Bu üç değerlendirme sık sık birbirine karıştırılır, çünkü çoğu zaman aynı randevuda arka arkaya yapılır. Aralarındaki fark, gözün hangi bölgesine baktıkları ve hangi soruya cevap verdikleridir.

Rutin göz muayenesi en geniş kapsamlı olanıdır: görme keskinliği, gözün ön yüzeyi ve göz içi basıncı burada değerlendirilir, gerektiğinde göz dibi de eklenir. Göz dibi muayenesi ise dar ama derin bir odağa sahiptir; yalnız gözün arka bölümüne bakar, buna karşılık orayı başka hiçbir basamağın gösteremeyeceği ayrıntıda gösterir. Gözlük numarası ölçümü ne gözün ön yüzeyi ne de arkası hakkında bilgi verir; tek işi, net görme için gereken optik düzeltmeyi belirlemektir.

Pratik ayrım şudur: rutin muayene "gözümde bir sorun var mı" sorusuna, göz dibi muayenesi "gözün arkasında bir sorun var mı" sorusuna, numara ölçümü ise "net görmek için ne kadar düzeltmeye ihtiyacım var" sorusuna cevap arar. Aşağıdaki tablo bu farkları yan yana gösteriyor.

Bu ayrım, randevu alırken ne isteyeceğinizi de netleştirir. Belirli bir amaçla geliyorsanız, örneğin yalnız gözlük numaranızı yenilemek istiyorsanız, bunu baştan söylemek randevunun süresini doğru planlamayı sağlar. Öte yandan muayene sırasında beklenmedik bir bulgu çıkarsa kapsamın genişleyebileceğini hesaba katmak gerekir; bu, muayenenin amacından saptığı değil, tam da işini yaptığı anlamına gelir.

Muayeneye hazırlık kısa ama değerlidir; getirdiğiniz birkaç şey değerlendirmeyi hem hızlandırır hem de daha isabetli hale getirir. Son kullandığınız gözlüğü ya da kontakt lensinizi yanınızda getirin. Mevcut numaranızın ne olduğu, bugünkü ölçümle karşılaştırıldığında numaranın değişip değişmediğini ve hangi yönde değiştiğini gösterir; bu karşılaştırma tek başına bir ölçümden daha fazlasını anlatır.

Varsa önceki göz raporlarınızı, daha önce yapılmış tetkiklerinizi ve düzenli kullandığınız ilaçların listesini de getirin. Bazı sistemik hastalıklar ve ilaçlar göz bulgularını etkileyebildiği için bu bilgi değerlendirmenin parçasıdır. Diyabet, yüksek tansiyon gibi bir tanınız varsa bunu muayenenin başında belirtmek, doktorun göz dibine hangi gözle bakacağını doğrudan etkiler.

Kontakt lens kullanıyorsanız, muayene öncesinde ne kadar süre çıkarmanız gerektiğini randevu alırken sorun; lens kullanımı ölçüm sonuçlarını etkileyebilir. Göz dibi muayenesi ihtimali varsa o gün araç kullanmamayı planlayın, mümkünse yanınızda bir refakatçi bulunsun. Muayeneye giderken göz makyajını hafif tutmak da ön yüzey incelemesini kolaylaştırır.

Şikâyetinizi kendi cümlelerinizle önceden not etmek de değerlidir. Ne zaman başladı, gün içinde değişiyor mu, hangi mesafede daha belirgin, daha önce benzer bir şey yaşadınız mı gibi sorular muayenede zaten sorulacaktır; bunları önceden düşünmek, o anda hatırlamaya çalışmaktan daha isabetli bir öykü verir. Ailenizde göz hastalığı öyküsü varsa hangi hastalık olduğunu öğrenip gelmek de değerlendirmeyi doğrudan etkiler.

Muayene, hasta ile kısa bir şikâyet ve öykü görüşmesiyle başlar; şikâyetin ne zaman başladığı, ani mi kademeli mi geliştiği ve tek gözde mi iki gözde de mi hissedildiği sorulur. İstanbul'daki kliniğimizde Op. Dr. Anıl Kaya bu değerlendirmeyi hastanın şikâyeti ve risk faktörlerine göre kişiselleştirir.

Ardından görme keskinliği ölçülür; harf ya da sembollerden oluşan bir tabloyla her iki gözün ayrı ayrı ve birlikte ne kadar net gördüğü belirlenir. Gerekiyorsa numara ölçümüne geçilir: önce otorefraktometre gözün yaklaşık kırma değerini saniyeler içinde verir, sonra foropter denilen mercek dizisiyle farklı kombinasyonlar denenerek "hangisi daha net, birinci mi ikinci mi" geri bildirimiyle değer ince ayara getirilir.

Sonraki basamakta göz kapakları ve gözün ön yüzeyi biyomikroskop altında incelenir; göz kuruluğu gibi daha basit nedenler bu aşamada değerlendirilir. Göz içi basıncı ölçülür. Bulgulara göre doktor, göz dibi muayenesi gibi ek değerlendirmelerle muayeneyi genişletebilir. Muayenenin tamamı genellikle tek bir randevuda tamamlanır; süresi hangi basamakların yapıldığına göre değişir.

Bu basamakların hepsi her hastada uygulanmaz. Şikâyeti yalnız gözlük numarasıyla ilgili olan bir hastada muayene numara ölçümünde tamamlanabilirken, risk faktörü taşıyan bir hastada göz dibi baştan planlanır. Sıra da değişebilir; ani başlayan bir şikâyette değerlendirme doğrudan gözün arka bölümünden başlayabilir. Basamakların mantığı sabittir, uygulanış biçimi hastaya özeldir.

Göz dibinin ayrıntılı incelenebilmesi için çoğu zaman göz bebeğini genişleten damlalar kullanılır. Damla damlatıldıktan sonra etkisinin başlaması yaklaşık yirmi ile otuz dakika sürer; bu süre boyunca hasta genellikle bekleme alanında oturur ve muayene bu sürenin sonunda tamamlanır.

Damlanın etkisi altındayken göz bebeği normalden geniş kalır. Bunun iki pratik sonucu vardır: ışığa karşı belirgin bir hassasiyet hissedilir ve yakın mesafeye odaklanmak güçleşir, yani okumak ya da telefona bakmak bulanık gelir. Bu etkiler damlanın beklenen ve geçici sonuçlarıdır, bir yan etki ya da komplikasyon değildir.

Etkinin ne kadar sürede geçtiği kişiye ve kullanılan damlaya göre değişmekle birlikte birkaç saat içinde geriler. Bu yüzden muayene günü araç kullanmamanız önerilir; mümkünse ulaşımı önceden planlayın. Dışarı çıkarken güneş gözlüğü takmak ışık hassasiyetini belirgin şekilde rahatlatır. Etki geçene kadar okuma gerektiren işleri ertelemek de rahat bir gün geçirmenizi sağlar. Etkinin beklenenden uzun sürdüğünü düşünüyorsanız kliniği aramaktan çekinmeyin.

Damla kullanılmayan bir muayeneden sonra böyle bir bekleme gerekmez; görme keskinliği ölçümü, numara ölçümü, ön yüzey muayenesi ve göz içi basıncı ölçümünden sonra günlük hayata doğrudan dönülür. Damlanın gerekip gerekmeyeceği çoğu zaman muayene sırasında belli olduğundan, göz dibi ihtimali bulunan bir randevuda günü baştan buna göre planlamak en pratik yaklaşımdır. Damla sonrası araç kullanmamak dışında özel bir kısıtlama yoktur.

Genel göz muayenesi ağrısız bir değerlendirmedir. Görme keskinliği ölçümü ve numara ölçümü sırasında gözünüze hiçbir temas olmaz; yalnızca bakmanız ve gördüklerinizi söylemeniz istenir. Bu aşamada hastaların en sık yaşadığı zorluk, "hangisi daha net" sorusuna karar vermekte tereddüt etmektir; ikisinin de benzer göründüğünü söylemek geçerli bir cevaptır ve ölçümü bozmaz, doktoru doğru değere yönlendirir.

Biyomikroskop muayenesinde çeneniz ve alnınız cihazın desteklerine yaslanır, gözünüze parlak bir ışık tutulur. Işık rahatsız edici gelebilir ama kısa sürer. Göz içi basıncı ölçümü sırasında yönteme göre hafif bir hava üflemesi hissedilebilir; bu ani his beklenmedik geldiği için şaşırtıcı olabilir, ancak ağrı vermez.

Göz dibi muayenesinde damla damlatılırken kısa süreli bir batma hissi olabilir. İnceleme sırasında hafif bir parlaklık hissi dışında ağrı olmaz. Muayeneden sonra en belirgin his, damla kullanıldıysa ışık hassasiyeti ve yakını bulanık görmedir. Bunun dışında muayene sonrası özel bir kısıtlama gerekmez, günlük hayata aynı gün dönülür.

Hastaların sık dile getirdiği bir endişe, numara ölçümünde yanlış cevap verip sonucu bozmaktır. Ölçüm tek bir cevaba değil, arka arkaya yapılan karşılaştırmaların bütününe dayanır; ayrıca doktor sonucu cihazın verdiği ön ölçümle ve varsa bir önceki numaranızla birlikte değerlendirir. Tereddüt ettiğinizi söylemek ölçümü bozmaz, doğru değere ulaşmayı kolaylaştırır.

Bazı durumlar göz muayenesine kendi gerekçesini ekler. Çocuklarda muayenenin amacı yalnız mevcut bir şikâyeti çözmek değil, görmenin gelişimini takip etmektir; bu yüzden çocuklarda kontrol aralıkları ve uygulanan yöntemler yetişkinlerden farklı planlanır. İlk kez gözlük ihtiyacı hisseden ya da okulda tahtayı görmekte zorlandığını söyleyen bir çocukta değerlendirme ertelenmemelidir.

Diyabet tanısı olan hastalarda göz muayenesi düzenli takibin bir parçasıdır. Diyabetin retinada yaptığı değişiklikler, hasta görmesinde bir bozulma fark etmeden önce göz dibinde saptanabilir; bu yüzden bu grupta göz dibi muayenesi bir şikâyete bağlı değil, planlı bir kontrol olarak gündeme gelir. Yüksek tansiyon gibi diğer sistemik hastalıklar için de benzer bir izlem geçerlidir.

Ehliyet başvurusu ya da yenilemesi gibi rapor gerektiren durumlarda istenen, öncelikle görme düzeyinin belgelenmesidir. Bu değerlendirme genel göz muayenesinin içindeki basamaklarla yapılır; ancak raporda hangi bilgilerin isteneceği başvurulan kuruma göre değişebileceğinden, randevu alırken hangi belge için geldiğinizi belirtmeniz süreci kolaylaştırır.

Gebelik ve bazı sistemik hastalıkların takibi de göz muayenesini planlı hale getiren durumlar arasındadır; bu gruplarda kontrolün zamanlaması takip eden hekimle birlikte belirlenir. Lazer göz cerrahisi düşünen hastalarda ise istenen genel bir kontrol değil, adaylık kriterlerini değerlendiren ayrı ve daha kapsamlı bir muayenedir; numaranın belirli bir süre stabil kalmış olması bu değerlendirmenin başlangıç koşulları arasındadır.

Kontrol aralığı herkes için aynı değildir; muayene sonunda size özel olarak belirlenir. Bulgularınız normal sınırlardaysa doktor bir sonraki kontrol için önerilen aralığı söyler ve bu aralık yaşınıza, taşıdığınız risk faktörlerine ve o günkü bulgulara göre şekillenir. Bu yüzden "kaç yılda bir" sorusunun tek bir cevabı yoktur; doğru cevap, sizin son muayenenizde belirlenmiş olandır.

Genel eğilim şudur: şikâyeti olmayan ve risk faktörü bulunmayan yetişkinlerde kontroller daha seyrek aralıklarla planlanır. Kırk yaş üzerinde, diyabet tanısı olanlarda, ailesinde glokom veya retina hastalığı bulunanlarda ve yüksek miyopisi olanlarda aralık daha sık tutulur. Gözlük ya da kontakt lens kullananlarda numaranın değişip değişmediğini izlemek için düzenli kontrol ayrıca önemlidir.

Bu takvimi bozan durumlar da vardır. Yeni bir şikâyet ortaya çıktığında planlanan tarihi beklemeye gerek yoktur; bulanık görmede belirgin bir değişiklik, gözlük numarasında hızlı bir kayma, ani ışık çakması ya da görme alanında karartı gibi belirtilerde kontrolü öne çekmek doğru yaklaşımdır. Takvim bir çerçevedir, yeni bir belirti onu geçersiz kılar.

Bir başka pratik nokta, kontrol aralığının tek bir muayeneye değil bir izleme dayanmasıdır. İkinci ve üçüncü kontrollerde bulguların yönü, yani aynı mı kaldığı yoksa ilerledi mi, tek bir ölçümden daha fazlasını anlatır. Bu yüzden önceki raporlarınızı saklamak ve her muayeneye getirmek, aralığın doğru belirlenmesine doğrudan katkı sağlar.

Göz muayenesinin en tanıdık öğesi, duvardaki harf tablosudur. Tablo, farklı büyüklükte harflerin ya da sembollerin satır satır küçüldüğü bir düzendedir; hastanın belirli bir mesafeden hangi satıra kadar okuyabildiği, görme keskinliğini ortaya koyar. Okuma yazma bilmeyenler ve çocuklar için harf yerine yön gösteren şekiller ya da resimler içeren tablolar kullanılır. Uzak mesafe için duvardaki tablo, yakın mesafe için ise elde tutulan bir okuma kartı kullanılır.

Bu tablonun internette dolaşan çıktıları ya da telefon uygulamaları, klinik bir ölçümün yerini tutmaz. Ölçümün geçerli olması tablonun boyutuna, aydınlatmaya ve özellikle tabloya olan mesafenin standart olmasına bağlıdır; evde bu koşullar sağlanamaz. Ayrıca görme keskinliği, muayenenin yalnız bir basamağıdır ve tek başına göz içi basıncı ya da göz dibi hakkında hiçbir bilgi vermez.

Muayenede kullanılan diğer cihazların her biri farklı bir soruya cevap verir. Aşağıdaki tablo, hangi cihazın neyi ölçtüğünü ve hastanın o basamakta ne yaptığını özetliyor.

Bu cihazların hiçbiri tek başına tanı koymaz; her biri bir veri üretir ve tanı, bu verilerin hastanın öyküsüyle birlikte değerlendirilmesinden çıkar. Aynı görme keskinliği değeri bir hastada gözlük numarasının değiştiğini, bir diğerinde merceğin saydamlığını kaybetmeye başladığını işaret edebilir. Cihazların işi ölçmektir; yorumlamak muayenenin kendisidir.

Genel göz muayenesi için İstanbul'daki kliniğimizden randevu alarak gözünüzün güncel durumunu netleştirebilirsiniz. Şikâyetiniz olsun olmasın, düzenli kontrol pek çok göz hastalığının erken fark edilmesine yardımcı olur. Randevu alırken göz dibi muayenesi ihtimaline karşı o gün araç kullanmayacak şekilde planlama yapmanız, muayeneyi tek ziyarette tamamlamanızı kolaylaştırır.